Cukrzyca w wymiarze społecznym i ekonomicznym

Leczenie cukrzycy oraz nieustanne ulepszanie terapii są kluczowymi elementami polityki zdrowotnej krajów rozwiniętych, w tym Polski. Znaczenie badań podstawowych jest bardzo duże, gdyż dają one możliwość zrozumienia podłoża choroby. Poprzez rozwój lepszych schematów terapeutycznych oraz dokładniejszego diagnozowania, możliwe jest wpływanie na niepokojąco wysokie wskaźniki zachorowalności, częstość występowania ostrych reakcji związanych z chorobą oraz pojawiania się przewlekłych powikłań.

Takie podejście skupione na lepszym zrozumieniu cukrzycy daje światełko w tunelu do ciągłego projektowania nowych leków oraz przybliża naukowców do odkrycia lekarstwa dającego szansę na całkowite wyleczenie chorego. Choroba ta, ze względu na przebieg leczenia powoduje dużo szkód, nie tylko bezpośrednich dla pacjenta, ale i dla całego społeczeństwa.

Społeczne i ekonomiczne brzemię cukrzycy

Cukrzyca jako choroba społeczna bardzo szybko stała się jednym z najważniejszych medycznych problemów dzisiejszych czasów. Ze społecznymi i ekonomicznymi skutkami cukrzycy bardzo trudno sobie poradzić.

Przewidywana długość życia:

Badania wskazują, że przewidywana długość życia osoby z cukrzycą typu II, jest niższa o około 10 lat w stosunku do osoby zdrowej, jeśli brana jest pod uwagę jedynie kryterium obecności tej choroby. Dla pacjentów z cukrzycą typu I, przewidywana długość życia jest niższa o 20 lat w stosunku do populacji generalnej. Cukrzyca jest odpowiedzialna za 627 tys. zgonów obywateli Europy, każdego roku.

Obecna i przewidywana progresja choroby w Europie:

Do dziś, cukrzycę zdiagnozowano u około 60 mln Europejczyków. Przewiduje się, że liczba ta wzrośnie do 71.1 mln w 2040r. To może prowadzić do poważnego wzrostu współczynnika zgonów, a nawet do nadmiernych obciążeń w stosunku do krajowych systemów opieki zdrowotnej, z którymi kraje takie jak Polska, mogą sobie nie poradzić. Średnio leczenie osób z cukrzycą pochłania aż 9% całkowitego budżetu systemów zdrowia.

Komplikacje choroby:

Połowę osób chorych na cukrzycę, dotyka przynajmniej jedno z powikłań tej choroby takie jak ślepota, choroby nerek, choroby układu krążenia, problemy z kończynami (stopa cukrzycowa, problemy z krążeniem obwodowym i zakażenia kończyn górnych i dolnych). Nawet gdy cukrzyca jest leczona, komplikacje te wciąż występują i mogą być bezpośrednią przyczyną zgonu pacjenta lub dramatycznie wpływać na jego codzienne życie oraz osób z jego otoczenia.

Koszty pośrednie leczenia:

Choroba może wywołać falę nieobecności w wykonywaniu obowiązków codziennych (praca, szkoła) czy przedwczesne przechodzenie na emeryturę. Koszty utraty zdolności zawodowej, przywilejów społecznych czasami mogą przekroczyć koszty prowadzonej terapii. Autorzy badania z London School of Economics szacują, iż dokładne koszty leczenia choroby w krajach takich jak Niemcy, Hiszpania, Włochy, Wielka Brytania i Francja wynoszą średnio około 90 mld Euro rocznie, gdy koszty pośrednie sięgają aż 98.4 mld Euro na rok.

Współpraca ponad podziałami

Na polu choroby tak skomplikowanej jak cukrzyca, współpraca najlepszych naukowców z całego świata jest kluczem do sukcesu. Pozwala to uzyskać widoczny postęp w badaniach oraz w zrozumieniu podłoża choroby. Tłumaczenie wyników badań oraz przełożenie ich na poprawę leczenia chorych to długi proces. Wymaga on stworzenia nowych produktów leczniczych oraz urządzeń ułatwiających chorym życie. Zwykle taka współpraca prowadzona jest przez konsorcja naukowe. Współpraca międzynarodowa daje szansę na maksymalizowanie korzyści oraz zwiększa wydźwięk prowadzonych badań. Jednocześnie też umożliwione jest finansowanie badań naukowych, które pochłaniają wiele zasobów.

W Europie największymi projektami naukowymi w odniesieniu do cukrzycy są:

FP6 EURODIA

Projekt zakłada utworzenie bazy danych EuroDia, która zawiera unikalną kolekcję zapisów genów komórek beta trzustki. Dane ekspresji genów generowane są przez złożone algorytmy. Wgląd w zapis na poziomie DNA poprawiło rozumienie rozwoju cukrzycy typu II oraz rozwoju działań niepożądanych.

FP7 CEED3 – Wspólny Europejski Wysiłek w Rozwoju Diagnostyki Cukrzycy

W założeniach tego programu było stworzenie testów diagnostycznych w odniesieniu do cukrzycy, których celem było podzielenie pacjentów na zróżnicowane grupy. Pozwoliło to na uszczegółowienie diagnozy, leczenie oraz utrzymanie pacjentów w stanie zdrowia. Projekt pozwolił również na oddanie wielu danych w ręce pacjentów, aby sami mogli poprawiać proces swojego leczenia.

FP7 DIAPREPP

Badanie ukierunkowane na cukrzycę typu I. Skupiło się ono na niejasnych mechanizmach autoantygenowych wysp trzustkowych. Wyniki odnajdują swoje zastosowanie w nowych testach diagnostycznych, sposobach spowalniających progresję cukrzycy typu I.

IMI 1 IMIDIA

Zadaniem naukowców było odkrycie biomarkerów oraz poszerzenie wiedzy podstawowej z zakresu organizacji komórek beta wysp trzustkowych. Pozwala to na przyspieszenie rozwoju ulepszonych metod leczenia.

FP7 – Sztuczna trzustka w domu

Projekt badania zaprowadził do pierwszego randomizowanego badania klinicznego sztucznej trzustki u pacjentów z cukrzycą typu I, przeprowadzonego w warunkach domowych przez kilka miesięcy. Wyniki doprowadziły do obniżenia występowania incydentów hipoglikemii oraz poprawy kontroli poziomu glukozy we krwi.

W Europie najważniejszy projekt dotyczący cukrzycy znajduje się planie Horyzont 2020. Jest to duża inwestycja w badania naukowe dotyczące leczenia cukrzycy, pokazująca iż choroba to ma kluczowe znaczenie. Głównymi założeniami projektu są:

– obniżenie wpływu społecznego cukrzycy i jej powikłań

– rozwój nowych terapii (leki oraz urządzenia)

– wzrost nacisku na badania podstawowe w dziedzinie cukrzycy.

W budżecie projektu jest 8.3 mld Euro, które jest przeznaczone na realizację powyższych założeń. Jest to dobra prognoza dla pacjentów, gdyż ich problemy są zauważone i codziennie sztab ludzi pracuje nad ich rozwiązaniem.

Cukrzyca jest jednym z najważniejszych problemów zdrowotnych naszych czasów. Miliony ludzi są rocznie diagnozowane, gdzie prognozy wskazują na nieustanny wzrost tych liczb w kolejnych latach. Obniżanie przewidywalnego czasu życia oraz codzienne obciążenie jakie niesie za sobą choroba powoduje wzrost kosztów bezpośrednich leczenia, ale i pośrednich dla całego społeczeństwa.

Aby powstrzymać dzisiejsze wręcz epidemiczne rozprzestrzenianie się choroby, poprawić życie codzienne pacjentów oraz zmniejszyć wpływ na budżet służby zdrowia niezbędny jest rozwój naukowy. Badania mogą przyspieszyć rozwój innowacyjnych metod leczenia i diagnostyki i powoli lecz nieustannie przybliżać do odkrycia prowadzącego do całkowitego wyzdrowienia chorych.

Serdecznie pozdrawiam,
Grupa deMedici.pl

Autor: Krzysztof Słomiak

Korekta: Piotr Grzonkowski

Źródła:

http://www.diabetes.co.uk/diabetes-life-expentancy.html

IDF Diabetes Atlas 7th edition: http://www.diabetesatlas.org

http://www.ceed3.org

http://www.diaprepp.eu

http://www.imidia.org

http://www.apathome.eu

http://www.eads.org

Jedna myśl nt. „Cukrzyca w wymiarze społecznym i ekonomicznym

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>